Lokalizacja studni

Lokalizując studnię kopaną lub z filtrem wbijanym, musimy uwzględnić głównie wymagane odległości od potencjalnych źródeł zanieczyszczeń. Istotne jest także to, aby teren, na którym będzie zlokalizowana studnia, nie leżał niżej niż teren ze zbiornikiem na ścieki lub gnojowicę. Inaczej bowiem istnieje niebezpieczeństwo, że gdy nastąpi przelanie zbiorników, nieczystości z nich będą spływać w kierunku studni.

Przybliżoną lokalizację studni wierconej, strukturę gruntu w miejscu odwiertu, a więc i przypuszczalną głębokość warstwy wodonośnej określa projekt. Jest opracowany na podstawie wyników innych wierceń wykonanych wcześniej w najbliższej okolicy. Poszczególne warstwy gruntu nie układają się jednak w sposób regularny ani ciągły, mogą być pofalowane lub się urywać. Nawet najlepszemu specjaliście-hydrogeologowi trudno jest jednoznacznie wskazać miejsce odwiertu. Nie jest on również w stanie w stu procentach przewidzieć struktury gruntu w tym miejscu. Wyniki wiercenia mogą więc czasem odbiegać od założonych w projekcie. Może się na przykład okazać, że woda jest głębiej niż się tego spodziewano. Może się też zdarzyć, że trzeba będzie wiercić drugą studnię w innym miejscu.
Wielu inwestorów, a także niektórzy hydrogeolodzy zasięgają opinii radiestety co do miejsca odwiertu. Fachowców można znaleźć w oficjalnie działających stowarzyszeniach i spółdzielniach radiestetów.
Jeżeli zamierzamy wspólnie z sąsiadem wybudować studnię obsługującą obie działki, możemy ją zlokalizować bliżej niż 7,5 m od granicy działki lub nawet na samej granicy, zachowując jednak wszystkie pozostałe odległości.
Dla studni wykonanej na potrzeby własne gospodarstwa domowego, dla której nie jest wymagane pozwolenie wodnoprawne, nie trzeba ustanawiać stref ochronnych (stref wyłączonych z jakiejkolwiek innej działalności).
Jeśli studnia wymagała pozwolenia, trzeba wokół niej wyznaczyć bezpośrednią strefę ochronną o promieniu 10 m od jej obudowy. Najlepiej obsiać ją trawą i ewentualnie wygrodzić.

Każda studnia (kopana, z filtrem wbijanym i wiercona) musi być wykonana w odległości co najmniej:

  • 7,5 m od od osi rowu przydrożnego,
  • 5 m granicy działki a także studni wspólnej na granicy dwóch działek
  • 15 m od budynków inwentarskich i związanych z nimi silosów, szczelnych zbiorników na gnojowice, kompostników itp., jak również od szczelnego bezodpływowego zbiornika ścieków (potocznie określanego jako szambo),
  • 30 m od drenażu rozsączającego ścieki do gruntu, jeżeli są one uprzednio oczyszczane biologicznie,

70 m od nieutwardzonych wybiegów dla zwierząt hodowlanych oraz od drenażu rozsączającego ścieki nieoczyszczone biologicznie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wrocław, marzec 2006